yağmurr

18/4/2006 - Hayat denen bu şey ne kadar garip?

5 dakikada değişiyor bütün işler...

Çoook garip bi zaman bu yaşadığımız...

Bizse sadece savrulabiliyoruz bu hayatın içinde....

Savrulmayanlara sesleniyoruuuummmmm:

"Nasıl olabiliyor bu?"

Bir bilen varsa anlatsın...

Görüşürüz.........

2 YorumYorum yaz!Bağlantı

31/3/2006 - Bu nasıl bi mantık?

Bu gün akşam üstü okuldan eve dönecekken.....

Telefonuma bir de baktım babam arıyor...

Üniversitede okuyorum ve ailemin yanında kalıyorum, gün içinde babam beni çook nadiren arar, neyse açtım...

Telaşlı ve korku dolu bi sesle :

"Kızım nerdesin? Haberlerde duyduk sizin okulun ordaki otobüs duraklarında bomba patlamış, sen iyi misin?"

Ben daha hiçbişeyin farkında değilken, okuldan yeni çıkıyorken, birde etrafıma baktım ki insanlar akın akın okulumun olduğu tarafa geliyor, okulumun acil servisine insanlar taşınıyor...

Korku ve dehşet dolu anlar....

Okulumun yakınındaki otobüs duraklarında bomba patlamış, bir ölü, on üçte yaralı varmış..Normalde o duraktan otobüse bindiğim zamanlar da olur, ama Allah'a şükürler olsun ki bugün gitmemiştim, şimdi haber sitelerinden fotoğraflara bakıyorum da o şirin küçük otobüs durağı korku filminden çıkmış bir yer gibi...

Hangi zihniyet masum insanlara zarar vermeyi bu kadar çok kafasına koymuş olabilir?

Hangi amaçla masum insanları hedef alabilir?

Hangi sebep kafasında onu haklı çıkartmış ki bu eyleme girişmiş?

Yarın sizin mahallenizde de bir çöp kutusu patlayabilir.......

 

Allah'ım sen bizi bu yanlış zihniyetteki insanlardan koru..............

Kendinize çook dikkat edin, çevrenize çook dikkat edin..........

Allah'a emanet olun!!!!!!!!!   Hoşçakalın (tabi mümkün kılarlarsa)!!!!!

3 YorumYorum yaz!Bağlantı

25/3/2006 - BE NE GÜZEL ŞARKI !! Yüksek Sadakat!!

GÜNEŞİN UFKA DEĞDİĞİ YER ORAYA GİT AMA YİNE GEL

DÖNECEKSİN DİYE SÖZ VER

 

BÖYLESİ HEPSİNDEN GÜZEL GİT ÖZLET KENDİNİ YİNE GEL

DÖNECEKSİN DİYE SÖZ VER

 

DİNLE UZAKTAN  ÇALAN ŞARKI HİCAZDAN

YAKTIK SENİNLE BİZ

BİR YANGINI YENİ BAŞTAN

 

DİNLE UZAKTAN KÜLLERİN ARASINDAN

MADEM HERŞEY BİTER

YENİ BAŞLAR YENİ BAŞTAN

 

BANA NOLUR ELLERİNİ VER

GİDECEKSİN AMA YİNE GEL

DÖNECEKSİN DİYE SÖZ VER

 

 

8 YorumYorum yaz!Bağlantı

23/3/2006 - ARKADAŞLARRRR......... :))

Bir gün, lisede iken,
sınıfımdan bir oğlana rastladım eve dönerken.

Kayl idi ismi. 
Okuldaki bütün kitaplarını sırtlamışa benziyordu.
Kendi kendime, "Neden biri okuldaki kitaplarını eve
getirsin cuma aksamı,
gerçekten hafız olmalı bu oğlan" diye düşündüm.

Benim haftasonum planlanmıştı bile

( partiler ve futbol, arkadaşlarımla),

omuzlarımı silktim ve yoluma devam
ettim.
Yoluma devam ederken, bir grup oğlanın ona dogru
koştuklarını gördüm.
Onu itelediler, bütün kitaplarını düşürttüler ve
çelmeleriyle oğlanı çamur
içine düşürdüler.
Gözlükleri uçup oğlandan üç metre öteye çimene düştü.
Oglan başını kaldırdı, gözlerinde derin bir acı gördüm.
Kalbim burkuldu oğlancık için.

 Ona doğru sekeledim,
gözlüklerini bulmak için emeklerken gözündeki bir damla yaşı gördüm.

Gözlüklerini ona verirken "Serseri herifler" dedim.

Başka yapacak işleri yok sanki.
Bana baktı ve "Teşekkür ederim" dedi.
Kocaman bir gülümseme belirdi suratında.

Gerçekten minnetkarlık ifade eden bir gülümseme idi. Kitaplarını toparlamasına yardım ettim ve

nerede oturduğunu sordum.
Tesadüf ya, bize yakın oturuyormuş. Neden daha önce

gözüme çarpmadın diye sordum. 

Daha önce özel okula gittiğini söyledi.
Daha önceden özel okula giden bir arkadaşım yoktu hiç.

Hep beraber eve yollandık ve kitaplarının

bir kısmını ben taşıdım.

Arkadas olunacak birine benziyordu.
...
"Arkadaslarımla beraber futbol oynamak ister misin?" dedim.

"Evet" dedi.
Haftasonunu beraber geçirdik, biraz daha tanıdım Kayl'i,
biraz daha ısındım

ve arkadaslarımda ondan hoşlandılar.

Pazartesi sabahı geldi ve Kayl bütün kitaplarıyla okula
dönüyordu. 
Durdurdum ve "Bu kitapları hergün taşımakla güzel pazı
yapacaksın" dedim.
Güldü ve kitaplarının yarısını bana uzattı. 
Ondan sonraki dört sene içinde Kayl ile çok iyi arkadaş olduk.

Okulun son yılında koleje gitmeyi düşünmeye başladık.
Kayl Georgetown kolejine karar verdi,

 bende Duke kolejine gidecektim.
Arkadaşlığımızın süreceğinden emindim ve aramızdaki
kilometrelerin bunu
etkileyeceğini sanmıyordum.
O doktor olacaktı, bende futbol bursuyla iktisat
okuyacaktım.

Kayl sınıf birincisiydi. 

Her zaman onun hafızlığıyla gırgır geçiyordum.
Sınıf birincisi oldugu için mezuniyet töreninde onun konuşma yapması gerekiyordu.
Çok memnundum ortaya çıkıpta konuşma yapmak

bana düşmediği için.
Mezuniyet günü Kayl'i gördüm.

Çok yakışıklıydı kerata.

Lise boyunca gelişen ve benliğini bulanlardandı Kayl.
Gerçekten oluştu pazıları ve gözlükler yakıştı da oğlana.

Bütün kızlar seviyordu onu, ve benden çok kız arkadaşı vardı.

Bazen kıskandım onu doğrusu.
Bugün o günlerden biriydi.
Heyecanlı olduğunu sezdim yapacağı konuşma dolayısıyla.

Sırtına yapıştırdım bir tane ve

" Aslan oğlan, becereceksin, korkma" dedim.
Bana o minnetkar dolu bakışıyla baktı ve gülümsedi.
"Teşekkürler" dedi.
Boğazını temizledi ve konuşmaya başladı:

"Mezuniyet, bizlere buraya kadar gelmemize yardim edenlere
teşekkür etme zamanıdır.
Anneniz, babanız, öğretmenleriniz, kardeşleriniz, belki antrenörleriniz...
Fakat en çok arkadaşlarınız...
Birisiyle arkadaş olmak o kişiye verebileceğiniz en büyük
hediyedir.
Sizlere bir hikaye anlatacağım şimdi." 
Arkadaşıma inanılmaz bir ifade ile baktım, o, kalabalığa bizim ilk tanıştığımız günü anlatırken.
Tanıştığımız günün haftasonu intihar etmeyi planlamış
meğerse.
Annesi sonradan okula gidip acı içinde onun dolabını boşaltmak zorunda
kalmasın diye, o gün okuldaki dolabını tamamen
bosaltmış ve eve taşıyormuş.
Bana derinden baktı ve gülümsedi.
"Şans olarak kurtarıldım intihar etmekten.
Arkadaşım beni kurtardı bu faciadan."
Topluluk mırıldanmaya başladı, yakışıklı arkadaşımın hayatının en zor zamanını anlatmasıyla.
Annesi ve babasının bana baktıklarını ve minnet dolu
gülümsemelerini gördüm.
O ana kadar durumun bu kadar önemli olduğunu anlamamıştım.

 

Hareketlerinizin neticesini hiçbir zaman boşa vermeyin.

Küçük bir müdahale, diğerinin hayatını tamamen değiştirebilir.
İyiye veya kötüye.

 

Allah bizi bir araya getirdi birbirimizin hayatını etkilemeye.
Diğer kişilerde Allah'ı arayın. 

Arkadaşlar melekler gibidir, bizi ayağa kaldırırlar
kanatlarımız uçmayi unutunca.
Ne başlangıç ne de son vardır.

Dün tarihtir. 
Yarin bulmaca.
Bugün hediyedir....

.....

 

 

Bu yazı bir yerlerden alıntı ama çook beğendim ben!

 

umarım hep doğru insanlarla birlikte olur,

hep doğru insanlara rastlarsınız!!

kim bilir belki birgün

sizde

birilerinin

hayatını

yaptığınız ufacık bir iyilikle değiştirirsiniz!!

Sevgiler..

Saygılar.....

...

 

1 YorumYorum yaz!Bağlantı

24/2/2006 - çok şirin teşekkürler acar6

6 YorumYorum yaz!Bağlantı

<- Son Sayfa • Sonraki Sayfa ->

Hakkımda

içimdeki ben :")

Links

Ana Sayfa
Profilim
Arşiv
Arkadaşlarım
e-posta

Arkadaşlarım

sabanocal
acar6
tuense
stnacar
konjenital
cenan
zebebu
yesilim